ക്ലാസ് മേറ്റ്സ് 5
മേഴ്സി പ0നത്തില് ബഹുമിടുക്കി….. (ചുമ്മാ കാണാതെ പ0നം എന്ന് ആണ്കുട്ടികള് കുശുമ്പ് പറഞ്ഞിരുന്നു) ക്ലാസിലിരുന്നാല് മതി എല്ലാം തലയില് കയറും. ബാക്കി കുട്ടികള് പരീക്ഷത്തലേന്ന് ഉറക്കമിളച്ച് തല പുകക്കുമ്പോള് ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയും കണ്ട്, ഇംഗ്ലീഷ് പാട്ടും പാടി മേഴ്സി റിലാക്സ് ചെയ്യും. നാലു വറഷവും എല്ലാവിഷയങ്ങെളക്കും എ + വാങ്ങിയ മേഴ്സിയുടെ ഏഴയലത്തുപോലും എത്താന് ആണ്കുട്ടികള്ക്ക് ആര്ക്കും ആയില്ല. പരീക്ഷാദിവസങ്ങളില് മേഴ്സിയുടെ പിന്നിലിരിക്കാന് വന് ഉന്തും, തള്ളുമായിരുന്നു. മേഴ്സിയൊരു ജീനിയസാണ്. ഒപ്പം ഒരു മാലഖയും. കുശുമ്പ്, കുന്നായ്മ, പരദൂഷണം പോലുള്ള മനുഷ്യസഹജമായ ഗുണങ്ങെളൊന്നും തൊട്ടു തീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത മേഴ്സി ഇന്നുമെനിക്കൊരു അത്ഭുതമാണ്. കളിയും, ചിരിയും, അയവിറക്കലുമായി കുറച്ചുനേരം ഞങ്ങെള് ക്ലാസിലിരുന്നു. ക്യാമറാകള് തുരുതുരെ കണ്ണു ചിമ്മി.
ക്ലാസ് റുമില് നിന്ന് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞങ്ങള് ഇറങ്ങി, ഓഡിറ്റോ റിയത്തില് ഒത്തുകൂടി. ഗുരുജനങ്ങള് ഓരോരുത്തരായി എത്തിച്ചേര്ന്നു…… അവരെ സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ ആനയിച്ചു. ഞങ്ങെളുടെ ഡീന് സോമനാദ് അദ്ധ്യക്ഷനായി. എന് റ്റെ ബാച്ച് മെയിറ്റും, നല്ല കൂട്ടുകാരനുമായ മനോമോഹന് അവതാരകനായി.
ആദ്യം ഓരോരുത്തരും കുടുംബത്തേയും, കുഞ്ഞുങ്ങളേയും പരിചയപ്പെടുത്തി. എല്ലാവരുടേയും കുട്ടികള് നല്ല നിലയില്. കൂടുതല് കുട്ടികളും എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് ഫീല്ഡില്. മെഡിക്കല് താല്പ്പര്യംപോര ( മുന്തിരിങ്ങ പുളിക്കും.)
എന് റ്റെ ഊഴം എത്തി. ഞാനിതുവരെ പറയാതിരുന്ന രഹസ്യം ഞാന് പുറത്തു വിട്ടു കോളേജില് ചേര്ന്ന കാലം. ധാരാളം മാര്ക്കുമായി വന്ന് മേഴ്സിക്ക് മെഡിസിന് കൈ എത്തും ദൂരത്ത്. എനിക്ക് കൈ എത്താ ദൂരത്ത്. മേഴ്സി പോയാല് ഞാന് തനിച്ചാകും. മേഴ്സിക്ക് മെഡിസിന് കിട്ടല്ലേ …….. ഞാന് മുട്ടിപ്പായി അപേക്ഷിച്ചു. (ക്രുരമായിപ്പോയി)
അരുംദാസ് ഭാര്യയും, മക്കളുമായെത്തി. ……. പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോള് എനിക്ക് ചിരിപൊട്ടി. ഫൈനലിയറില് കൊക്കാലയില് ഹോസ്പിറ്റല് പ്രാക്ടീസിനെത്തിയതാണ് ഞങ്ങള്. ജോര്ജു സാറിന് റ്റെ മുമ്പില് പെട്ട എന്നേയും അരുമനേയും സാറ് പിടികൂടി. “ ഡാല്മേഷ്ന് റ്റെ (നായ) ക്യാറക്ടേസ് എന്തോക്കെ“? ചോദ്യം ഞങ്ങെളോടാണ്. അരുമന് ആകാശത്തേക്കു നോക്കി. ഞാന് തറയിലേക്കും. “ നാളെ റഫറു ചെയ്യതു വരണം.’“ സാറിന് റ്റെ ഉഗ്ര ശാസനം. ഞാന് അന്നു തന്നെ ലൈബ്രറിയില് പോയി റഫറ് ചെയ്യ്തു . വെളുത്ത ശരീരത്തില് കറുത്ത പൊട്ടുകള്. മെലിഞ്ഞ് ശരീരം. താരതമ്യേന നീണ്ട വാല്. ഞാന് ഉരുവിട്ട് പടിച്ചു. അരുമന് കാര്യമേ മറന്നു. പിറ്റേന്നാണ് ഓര്ത്തത്. “ലിസ്സേ റഫറു ചെയ്യ് തോ?” പരിഭ്രമത്തോടെ എന്നോടു ചോദിച്ചു. ഞാന് പെട്ടെന്നു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. സാറിന് റ്റെ മുമ്പില് എന്നൊടു ചോദിച്ചോ എന്ന് ഭാവത്തില് നിന്ന എന്നെ വിട്ട് പരുങ്ങലോടെ നിന്ന അരുമനെ സാറ് പിടിച്ചു. അരുമന് പറയാന് തുടങ്ങി “ നീണ്ട വാല്” (താരത മ്യേന പരിഭ്രമത്തില് വിട്ടു പോയി.) ““പന്തീരാണ്ടു കൊല്ലം കുഴലിലിട്ടാലും നീളാത്തതാണ് പട്ടിയുടെ വാല്. “ സാറ് സംഹാരതാണ്ഡവമാടി. അരുമന് എന്നോടു പിണങ്ങി. “അവളെന്നെ പറ്റിച്ചു“ പലരോടും പറഞ്ഞു നടന്നു. പിന്നീട് അരുമന് ക്ലാസില് വരുമ്പൊള് അവളെന്നെ പറ്റിച്ചേ ………… അവളെന്നെ പറ്റിച്ചേ …….. അവളുടെ ……………….? കുട്ടികളുടെ കോറസ്സ് …………
ഉള്ളിലുയറന്ന് പൊട്ടിച്ചിരി ഞാന് പണിപ്പെട്ടമര്ത്തി.
അടുത്തത് ഗുരുപൂജയായിരുന്നു. രാജ് മോഹന് സാറ്, രാമചന്ദ്രന് സാറ്, ശ്രീകുമാരന് സാറ്, സോമന് സാറ്, കുര്യ് ന് തോമസ് സാറ്, ശാന്ത ടീച്ച് റ്, ഏലിയാസ് സാറ്, കൈമള് സാറ്, ദേവസ്യാ സാറ്, വേണുഗോപാലന് സാറ്, മുരളി സാറ്, രാജഗോപാല് ന് സാറ്, പ്ര് ഭാകരന് സാറ്, ജോസ് സാറ് ……… ഞങ്ങ് ളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗുരുക്കന്മ്മാര്… ഓരൊരുത്തര്ക്കും ഗുരുദക്ഷിണ നല്കി… ആദരവോടെ ………. പ്രത്യേകതകള് ഏറേയുള്ള ഒരു നല്ല ബാച്ചായിരുന്നു ഞങ്ങെളുടേതെന്ന് പറഞ്ഞു. ഓരൊരുത്തരും പഴയ കാലം അയവിറക്കി. എത്രയൊ കുട്ടികള്ക്ക് അറിവു പകര്ന്നു ….. ഇതുപോലൊരു ഒത്തുകൂടലും, ഗുരുപൂജയും ആദ്യ അനുഭവമാണെന്ന് ഗുരുമുഖത്തുനിന്ന് കേട്ടപ്പോള് ഇതിനായി പണിപ്പെട്ട ഞങ്ങ ളുടെ പ്രിയ ചങ്ങാതിമാരെ ഓര്ത്ത് അഭിമാനം തോന്നി.
സൈനിക സ്കുളിന് റ്റെ പുത്രനും, സകലകലാവ ല്ല ഭനുമായ മോഹനചന്ദ്രന് കലാപരിപാടികള്ക്ക് നേത്രുത്വം നല്കി.
രാജമോഹന് സാറ് പാടി …… തിളങ്ങുന്ന തലയിളക്കി …..ഭാവതീവ്രതയോടെ ….. സാറിന് റ്റെ മാസ്റ്റര് പീസ് …… മുല്ലപ്പും പല്ലിലോ മുക്കുറ്റിക്കവിളിലോ …………. കലാവിരുന്നിനൊപ്പം രുചികരമായ വിരുന്നൊരുങ്ങി. പാതിരാവരെ നീണ്ട സ് നേഹ സംഗമം കഴിഞ്ഞ് വീടെത്തുമ്പോള് പുലരാന് ഏറേ നേരം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ക്ലാസ് മേറ്റ്സ് (4)
എല്ലാവരും തന്നെ കുടുംബസമേതം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ കുടുബവും എത്തുമ്പോള് സംഘാടകരുടെ കണ്ണില് ആഹ് ളാദ തിരയിളക്കം. ആദ്യത്തെ പരിപാടി ഞങ്ങള് 4 വറഷം ഓടി നടന്ന് വിക്രുതികള് കാണിച്ച കാമ്പസ് ഒന്നുകൂടി ചുറ്റിക്കറങ്ങുക. എത്ര സംഭവ ബഹുലമായിരുന്നു ആ 4 വറഷങ്ങള് ……….. അന്ന് ഞങ്ങ ള് 40 പേരായിരുന്നു.. ഇന്ന് കുടുംബവും, കുഞ്ഞുങ്ങളും ചേറന്നപ്പോള് വലിയൊരാള് ക്കൂട്ടമായിരിക്കുന്നു. ലിയോയും, ഗീവറഗ്ഗീസും മുന്നില് നടന്ന് നേത്രുത്വം നല്കി. കോളേജും, കോഴി, താറാവ്, പശു, ആട് ഫാമുകളും, ഡയറിയും കയറിയിറങ്ങി. രസഗുള തന്ന് ഗീവറഗീസ് സല്ക്കരിച്ചു. പരിചയപ്പെട്ടും, തമാശ പറഞ്ഞും ഒടുവില് ആണ്കുട്ടികളുടെ ഹോസ്റ്റലിന്റ്റെ കവാട്തിലെത്തി. അന്ന് തല ഉയറത്തി നോക്കാന് പോലും ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന ഭീകരുടെ കൂടാരം, എങ്കിലും മുറ്റത്ത് ഭംഗിയുളള പൂന്തോട്ടവും, പുല്ല് തകിടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് കാടു പിടിച്ച് ഹോസ്റ്റല് പരിസരം, പൊട്ടിയ മതില്, പൊളിഞ്ഞ ജനലും, കതകും… ഹോസ്റ്റല് ഒരു ഭാറഗവിനിലയം പോലെ…. സങ്കടം തോന്നി.
“മേഴ്സിയെവിടെ?” കാമ്പസില് കാലു കുത്തിയതേ ഞാന് ചോദിച്ച ചോദ്യം ആവറത്തിച്ചു. എല്ലാവരും ക്ലാസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട വലിയ കുട്ടിയെ അന്വേഷിച്ചു.
“വരും. ഉടനെ വരും . 2 മണി മുതല് ഞങ്ങള് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയാണ് . മേഴ്സി പറവാട്ടാനിയില് നിന്ന് തിരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” ഗീവറഗ്ഗീസ്. വൈകാതെ മേഴ്സിയും ഭറത്താവ് ജോസഫ് സാറുമെത്തി. സാറ് കുട്ടിയായ് മേഴ്സിയെ കെട്ടി? പ്രേമമൊന്നുമല്ല. മേഴ്സി ആ ടൈപ്പല്ല. 1973 ല് ഞാന് കണ്ട അതേ മേഴ്സി തന്നെ. ഒട്ടും വളറന്നിട്ടില്ല. .. ഒരു മാറ്റവുമില്ല.. കാലം കാര്യമായ മിനുക്കു പണികളൊന്നും ചെയ്യാത്ത ഒരാള്കൂടി ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലുണ്ട് സോമനാദ് . ഞങ്ങള് ഡീനെന്നു വിളിക്കും. ബി.എസ്. സി. കഴിഞ്ഞു വന്ന് സോമനാദിന് ഇന്നുള്ള കഷണ്ടി അന്നേയുണ്ട്. ഫസ്റ്റ് ഇയറില് റാഗു ചെയ്യാന് വന്ന് സീനിയേഴ്സ് “ഫാദറാണോ വന്നത് കുട്ടിയെവിടെ എന്നു ചോദിച്ചു. പരിഹസിച്ചു. .. ചിരിച്ച് അട്ടഹസിച്ചു . …. ഭയപ്പെടുത്തി. പേടിച്ചോടിയ സോമനാദ് പിന്നീടൊരിക്കലും ഹോസ്റ്റലില് കാലു കുത്തിയില്ലെന്നെത് ചരിത്രം.
“ക്ലാസ് രൂമിലൊന്നിരിക്കണം.“ മനസ്സിലെ മോഹം ഞാന് തുറന്നു പറഞ്ഞു. ബാക്കിയുള്ളവര് ഏറ്റു പറഞ്ഞു.
താക്കോലിനായി സംഘാടകര് പരക്കം പാഞ്ഞു. മൂന്നാം വറഷ ക്ലാസിറ്റെ താക്കോല് കിട്ടി. തുറന്നതും എല്ലാവരും ആവേശത്തോടെ, നൊസ്റ്റാള്ജിയയോടെ ക്ലാസ് റുമിലേക്ക്…. കുടുംബവും, കുഞ്ഞുങ്ങളും പിന്നാലെ………ഞങ്ങളുടെ രാജകീയമായ വിശാലമായ ക്ലാസ് റും അവറക്ക് വിസ്മയമായി. മുഴുവന് തടിയിലാണ്. ബെഞ്ചും, ഡസ്ക്കും ഒട്ടിച്ചേറന്ന് മൂന്നു വരികളായി. പടിപടിയായി പൊക്കം കൂടി വരുന്ന് രീതിയിലാണ് ക്രമീകരണം. ക്ലാസിലെ ഇടതു വശത്തെ മുന്പിലെത്തെ ബെഞ്ച്ച് അതായിരുന്നു എന് റ്റെയും മേഴ്സിയുടെയും എക്കാലത്തേയും ഇരിപ്പിടം. എല്ലാവരും അവരവരുടെ പഴയ സീറ്റിലിരുന്നു. എന് റ്റെ മനസ്സില് പറഞ്ഞറിയിക്കാന് പറ്റാത്ത സന്തോഷം തിര തല്ലി…….. എല്ലാവരുടേയും മനസ്സ് 30 വറഷങ്ങെള്ക്ക് പിന്നിലേക്കു പാഞ്ഞു……….
